به گزارش سلامت نیوز به نقل از firstwordpharma، پژوهش جدیدی نشان میدهد مصرف آنتیبیوتیک از دوران کودکی تا اوایل بزرگسالی با افزایش احتمال ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر (IBS) در ۲۴سالگی ارتباط دارد. بر اساس این مطالعه، هرچه تعداد نسخههای آنتیبیوتیک دریافتی بیشتر باشد، احتمال ابتلا نیز افزایش مییابد؛ با این حال، یافتهها وجود رابطه آماری را نشان میدهند و بهتنهایی ثابت نمیکنند که مصرف آنتیبیوتیک علت مستقیم ابتلا به این بیماری است.
این نتایج روز ۱۹ اکتبر در کنگره هفته گوارش متحد اروپا (UEG Week 2026) ارائه شد.
محققان دادههای مربوط به ۲۸۵۳ شرکتکننده در مطالعه کوهورت تولد سوئدی BAMSE را بررسی کردند. اطلاعات نسخههای آنتیبیوتیک این افراد از سال ۲۰۰۵، زمانی که ۹ تا ۱۱ سال داشتند، تا یک سال پیش از ارزیابی ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر در ۲۴سالگی، از ثبت ملی داروهای تجویزی سوئد استخراج شد.
افزایش احتمال ابتلا با بیشترشدن تعداد نسخههای آنتیبیوتیک
نتایج نشان داد ۱۰ درصد شرکتکنندگان در ۲۴سالگی به سندرم روده تحریکپذیر مبتلا بودند.
سابقه مصرف آنتیبیوتیک در افراد مبتلا بیشتر از افراد غیرمبتلا بود؛ بهطوریکه ۸۷.۸ درصد از افراد مبتلا و ۸۰.۲ درصد از افراد فاقد این سندرم، سابقه دریافت آنتیبیوتیک داشتند.
پس از تعدیل نتایج بر اساس جنسیت و وضعیت اجتماعیاقتصادی خانواده، مشخص شد افرادی که آنتیبیوتیک مصرف کرده بودند، در مقایسه با افرادی که سابقه مصرف نداشتند، ۱.۵ برابر شانس ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر را داشتند.
بررسی تعداد نسخههای تجویزشده نیز نشان داد این ارتباط با افزایش دفعات مصرف آنتیبیوتیک قویتر میشود.
در مقایسه با افرادی که هیچ نسخه آنتیبیوتیکی دریافت نکرده بودند:
-
دریافت یک تا دو نسخه با ۱.۳ برابر شانس ابتلا همراه بود.
-
دریافت سه تا پنج نسخه با ۱.۶ برابر شانس ابتلا ارتباط داشت.
-
دریافت شش نسخه یا بیشتر با ۱.۷ برابر شانس ابتلا همراه بود.
این ارقام نشاندهنده شانس نسبی ابتلا هستند، نه درصد احتمال قطعی ابتلا در هر فرد.
کدام آنتیبیوتیکها ارتباط بیشتری با سندرم روده تحریکپذیر داشتند؟
محققان پس از بررسی گروههای مختلف آنتیبیوتیکی دریافتند مصرف تتراسایکلینها و سفالوسپورینها همچنان با افزایش شانس ابتلا به سندرم روده تحریکپذیر ارتباط معنادار آماری دارد؛ حتی پس از تعدیل نتایج بر اساس جنسیت و وضعیت اجتماعیاقتصادی خانواده.
مصرف تتراسایکلینها با ۱.۴ برابر شانس ابتلا به این سندرم همراه بود.
همچنین، افرادی که سه نسخه یا بیشتر از آنتیبیوتیکهای گروه سفالوسپورین دریافت کرده بودند، شش برابر شانس ابتلا داشتند. با این حال، فاصله اطمینان این برآورد گسترده بود؛ بنابراین، این عدد باید با احتیاط تفسیر شود.
نقش احتمالی باکتریهای روده در ارتباط میان آنتیبیوتیک و IBS
این مطالعه علت ارتباط میان مصرف آنتیبیوتیک و سندرم روده تحریکپذیر را بررسی نکرد، اما یکی از توضیحات احتمالی، تأثیر آنتیبیوتیکها بر میکروبیوم روده است.
جسیکا شولوند، نویسنده اصلی مطالعه، توضیح داد که پژوهشهای پیشین نشان دادهاند آنتیبیوتیکها میتوانند ترکیب میکروبیوم روده را تغییر دهند. از آنجا که تصور میشود تغییرات میکروبیوم در بروز سندرم روده تحریکپذیر نقش داشته باشند، این تغییرات میتوانند یکی از مسیرهای احتمالی توضیحدهنده ارتباط مشاهدهشده باشند.
باید از مصرف آنتیبیوتیک خودداری کرد؟
شولوند تأکید کرد آنتیبیوتیکها همچنان از درمانهای مهم عفونتهای باکتریایی هستند و نتایج این پژوهش نباید افراد را از مصرف آنها در مواقع ضروری منصرف کند.
به گفته او، این یافتهها ضرورت توجه به پیامدهای احتمالی بلندمدت مصرف مکرر آنتیبیوتیکها را برجسته میکنند و دلیل دیگری برای پرهیز از تجویز غیرضروری این داروها به شمار میروند.
نتایج مطالعه بر اهمیت تجویز منطقی آنتیبیوتیکها تأکید دارد؛ داروهایی که در درمان عفونتهای باکتریایی ضروریاند، اما مصرف غیرضروری یا مکرر آنها ممکن است پیامدهایی فراتر از دوره درمان داشته باشد.

نظر شما